|
Liefde is ... - 19 - 20 april 2008
Een voorstelling van en voor mensen met en zonder handicap.
Bij’ De Vieze Gasten, 19 en 20 april.
“Liefde is wat je hart zegt en dan voelen.
Goedendag en welkom in mijn hart,
Kom maar binnen en kijk maar rond
Pak gerust mee wat ge kunt gebruiken,
Er wordt niets voor aangerekend, liefde is geven,
Geen verwachtingen hier, geen teleurstellingen of pijn
Enkel de rust die liefde kan geven…..”
Van en met: Peter van Petegem, Annelies Tonnard, Brigitte Bonte,
Jean Paul Adam, Tom Degry, Noël De Wulf & William Claessens.
Tekst en regie is van Veerle Malschaert-
Tekst en regieassistentie is van Eva Binon.
De fotografie is van Marjan
Verschraegen.
Decor en beeld: Tim Ost.
Het was een samenspel van herkenningspunten, die je niet onberoerd lieten.
De
liefde:
bewegen tussen alle emoties. Ze werden getoond in al hun facetten en zonder
schroom.
Ik werd er stil van. Het liet me een leven zien van onvoorwaardelijke liefde en
het verlangen ernaar.
Het stuk brengt een inzicht voor iedereen.
Alsof het voor jouw geschreven is.
Kijk nu naar de acteur Peter Van Petegem. Hij woont in z’n hoge flat en komt
helemaal niet
buiten. Hij houdt van het leven en ziet het leven graag, maar het is eigenlijk
heel ironisch bedoeld, in de opvoering laat hij zijn verlangen blijken deel uit
te maken van het leven. Het leven dat hij liefheeft gaat hij vertalen naar de
liefde voor de natuur.
Zijn grote huis waar al zijn meubels en mooie dingen staan zijn voor hem als een
surrogaatmiddel. Door het toeval komen er toch nog mensen in zijn leven, die hem
uit zijn fantasiehuisje willen lokken. Als er dan toch iets gebeurd wat hem doet
nadenken is het wel het breken van zijn schoonste vaas. Hij is erg verdrietig en
verliest wat hij zo aanbad. Het enige dat hem redden zal is het loslaten van z’n
angsten en zo zal hij zich verbinden met Annelies, die heel wat sterker staat in
het leven.
Het personage Natalie is zeer éénzaam en voelt zich gekwetst .Ze houdt zich stil
in haar
verloren wereld en gaat leven in de donkere plaatsen van haar geest. Ze voelt
zich zeer
depressief en graaft zich in tot ze bij toeval wordt opgemerkt door de
symbolische visser.
Hij weet er eerst geen raad mee, maar wordt bijgestaan door de vele helpers .
Ze wordt uit haar bodemloze put gehaald en zal openbloeien als ze de liefde
ontdekt
die de visser voor haar koestert. Nu ze weer de liefde toelaat krijgt ze
vertrouwen en het geluk lacht haar toe .Ze wordt weer als vroeger en straalt. Ze
gaat trouwen en wordt zijn zeemeermin.
Noël, de levensgenieter, is een echte twister .Hij kan dansen vol humor en hij
zegt het nog volmondig ook, en dat is prachtig. Je ziet dat het stuk verdeeld is
in verschillende levens
en karakters; de één met fictie de ander met de harde werkelijkheid. Zo volgt
men het leven
der personages, soms satirisch en later weer ironisch.
Hij is de prins die leert kussen .Hij wordt steeds aangemoedigd door het
aanvoelend publiek en het verlangen van de prins brengt een golf van waardering
tot stand. Het gaf hem een enorme voldoening toen hij zijn lieve prinses kon
kussen, haar kon aankijken en zeggen dat zij zijn liefste en ware was. Anything
I do I do it for you, een song die blijft hangen .Het greep me en ik zong mee.
Het openhartig tonen van zichzelf brengt heel wat emoties in beweging, al wordt
het soms op een humoristische toon gebracht. Het laat zien dat liefde genezen
kan en het deel uit maakt van ons menselijk voelen. Men kan soms sterven van
verdriet als de liefde op zich laat wachten. Wat ons allen aangaat, en wat we
zagen op het toneel is dat ieder recht heeft op een liefdevol bestaan. Leve de
liefde, voor allen die beseffen dat we niet zonder dit mooie gevoel kunnen.
Het was een prachtig stuk, eerlijk en oprecht gebracht, en uit het leven
gegrepen. Proficiat Veerle en alle anderen.
Freddy, Schuunschgreiver
|