Dagboek JANUARI 2008 ▲index 2008▲

HAN SOLO - 10 januari 2008

Han Solo, een extreme ontmoeting Zoals een karakter uit een sterrenoorlog kon laten vermoeden, was Han’s eenakter gericht tot een kritisch publiek. Een publiek verwikkeld in het ,politieke oorlogsspel’. Het werd een eenmansoorlog in deze première van Han Solo tegen al het extreme – of het nu links of rechts was – in onze (of eender welke?) maatschappij. De pijlen waren gescherpt en uitermate doelmatig. Of het nu Islam en moslims+moslima’s waren die ,verpakt’ werden. Of het nu de man of de vrouw betrof die ,letterlijk/figuurlijk’ even in hun mooie of minder mooie blootje mochten optreden. Het was over de ganse lijn soms hilarisch en laten wij eerlijk bekennen: schitterend verbeeld en verwoord door Han. Dat merkte men bij het publiek dat het theater Bij’ De Vieze Gasten had gevuld. Tot de nok toe, zou ik zeggen, want er werd nog rond gezeuld met extra zitjes.

,Han Solo’. Het personage Han hield van keet schoppen van zodra hij aan de beurt was na een inleiding. En dat voor ietwat korter dan anderhalf uur. Zelf was ik eraan voor de moeite en slechts enkele Brugsepuurteneirs kon herkennen onder dit publiek op donderdagavond 10 januari dat van ,veraf’ afkomstig scheen te zijn. Hier of daar een eenzaat uit het verre Muije dan toch. En dan begreep ik ook dat het publiek in zekere zin de ,scene’ van toneel en kunst goed vertegenwoordigde. Het onderwerp zelf dat het extreemrechtse of extreemlinkse in ons beroert is nooit veraf. Zelf kwam ik tot de conclusie dat je heel wat momenten ook een ,vreemde eend in de bijt’ bent van het gebeuren rondom ons.

Op deze première van ,Han Solo’ heel wat illustere onbekenden voor mij. Onbetekenende en heel wat jonge gezichten waar je een vraagteken bij stelt. Een publiek dat op dat eerste gezicht niet echt het klokkezeel van De Winter’s politiek trekt. Een publiek dat wel de show kon smaken, want Han was ook een acteur met klasse.

Een champagnereceptie later maakte dan ook de tongen los en lukraak koos ik een slachtoffer. Een simpele kennismakingsvraag: Uit welk hoekje kom jij? Stelde ik die domme vraag toch wel niet aan de eigenste vader van Han? Ben toch een buitenstander, iemand die niemand is en niemand kent? Heel vriendelijk zegt hij: ,Heb ik je niet ergens eerder gezien?’ Waarschijnlijk niet. Maar toch, een paar uurtjes eerder was ik dan in zijn woonplaats Zulte. Je ziet: onbekend… En toch. Gewoon een ,vreemdeling’. Voor mezelf was het super toen ik na een mooi gesprek met pa… ook nog Han ,aan de lijn’ kreeg. Het kon niet mooier om even in te hakken op het thema ,extreem’. Altijd bereid tot een interview, zegt vertelt hij mij.

Zonder twijfel heeft men zekere Han personaliteiten nodig om de goegemeente wakker te schudden en hen te wijzen op wat ,extreem’ wel betekent, wat de impact is op ons dagelijks leven. Maar hij bewijst ook overvloedig dat men niet bang moet zijn om kritisch en eerlijk zijn kijk mee te delen over alles wat… ons vreemd schijnt. Of niet? (Erik L.)

Erik L. (Schuunschgreiver)

GEZIEN BIJ DE VIEZE GASTEN - 17 januari 2007

Gezien bij de Vieze Gasten Als je wil weten hoe je met een minimum het maximum kan bereiken, ga dan kijken naar Hendrik 8 van Tank. Van bij de openingszinnen, die het kader van het verhaal blootstellen, word je als kijker reeds in je blootje gezet. Banale eenvoudige zinnen behouden voor een keer hun kracht, zodat het eenvoudigweg allesbehalve banaal overkomt; integendeel.
Een resem van menselijke gevoelens passeert de revue, zodanig dat je de tijd niet krijgt te beseffen hoe dubbel bepaalde dialogen en scènes bij momenten zijn. Ook visueel steken de mono-en dialogen mooi ineen. Zo is de koning, die zwaaiend met een stokbrood de Fransen eens een lesje zal leren, een beeld dat op je netvlies blijft plakken.
Of wat had U gedacht van twee acteurs die een feestje spelen en er nog in slagen dat fragment als een feest te laten overkomen ?! En wist U al hoe vooraan lopen plots achteraan lopen wordt op scène ?
Voorbeelden genoeg en dat allemaal mooi in beeld gebracht. Slechts 8 koffers en 9 vloerstukken worden aangewend om het stuk kracht bij te brengen.
Om toch nog maar wat te verklappen…Als de dochter-die als een zoon is-in kwestie op kot zit, voel je dat ook zo aan. Wil ik zeggen dat je als publiek meegesleurd wordt en dat is verre van onlogisch, daar je als toeschouwer in feite de figurant van het stuk bent. U hoort het, een eenvoudig stuk met eenvoudige middelen(en zo hoort het), al is het duidelijk dat er heel wat voorbereiding nodig was om dit resultaat te verkrijgen.
Voor ik het vergeet: ook het licht was sober, maar daar zijn wij (ik en mijn tweede ik) niet rouwig om. Licht moet functioneel zijn - liever dan een teveel - en ja, U voelt me al aankomen: wij (ik en mijn alter ego) zijn daar zeer voor te vinden. Kortom, om het niet te lang te maken : ga kijken naar Hendrik 8, mijn gedacht! TANKUWEL.

Swa

De koningsvogel - 23 januari 2007

Ik heb verrast gekeken en me kostelijk geamuseerd. Zie hier m’n verslag.
Ik leefde me volledig in in het stuk, die het kind in mij naar boven bracht. Als ik dan naar de kinderen in de zaal keek, zag ik de verwondering op hun gezichtjes en voelde me er gelukkig bij en werd ik overtuigd in hun leefwereld te stappen. Als zogezegd volwassen mens kun je het prachtig stuk op verschillende niveaus bekijken, maar de kinderen zien vooral dat de koningin ongelukkig is. Ze was immers buitenzinnig en voelde zich verlaten door de extreme gewoonte, die haar man de koning bezeten maakte.

Die vogelgekte deed de koning verwijderen van z’n zorgzame lieve vrouwe de koningin en maakte haar zeer ongelukkig en gaf haar plotse hysterische buien. Deze emotionele uitbarstingen wilde haar man niet begrijpen, omdat zijn liefde voor zijn vele vogelsoorten te groot was. Door z’n totale aandacht voor zijn hobby was hij asociaal geworden en wilde hij niet horen dat z’n dieren uit zijn paleis zouden verdwijnen, omdat z’n vrouw een bal wou organiseren. Ze had er schoon genoeg van en wilde al die beesten weg, zodat er weer orde kwam in hun eerst zo prachtig bestaan. De plaats waar ze geen rust meer kenden vernielde hun emotionele leven.

Toen smeekte de koningin een tovenaar een einde te maken aan die tergende wanorde, want deze vogels en hun stinkende stront verpestte hun relatie en de leefruimte waar ze elkaar niet meer konden vinden. De wens die de koningin uitte werd ingewilligd door haar innerlijke magie van vrouw zijn, want ze wilde orde en een lieve aandachtige man.

Toen merkte de vrouwe koningin de stilte op in haar omgeving en erkende dat haar man eigenlijk ook dat wat hij liefhad kwijt was. Al z’n vogels waren weggetoverd en de koning eiste zelf een vogel te worden om te kunnen vliegen en vrij te zijn. Toen z’n wens uitkwam zat hij daar mooi te wezen met zo’n prachtige vedervacht en was stralend gelukkig. Toen de lieve koningin dat zag kon ze niet anders dan hem volgen, want ze zag hem heel graag en vond dat ieder vrij mocht zijn en zich kon ontwikkelen naar keuze. Ze wilde zo’n unieke man niet kwijt, want ze zou de rijkdom verliezen die ieder zo anders maakt.

Nu een iets andere benadering van het stuk met een uitstekende actrice en twee acteurs, die het zeer goed deden en daarom het menigmaal zouden mogen overdoen .Ze brachten een verhaal voor kinderen maar een volwassene zou het anders kunnen zien. Zo bijvoorbeeld:
Het stuk bracht me een soort wijsheid die een zekere tolerantie aanbood. Het is immers zo Dat de unieke leefwereld van een individu zou moeten gewaardeerd worden, omdat dit een bepaald innerlijk leven toont die deze persoon tot een persoonlijkheid transformeert. De koningsvogel wilt immers de vrijheid, en vliegen naar alle streken en landen, omdat de uiterlijke wereld, dus het paleis en z’n vele vogelsoorten een zekere vlucht is om z’n behoeften te voeden en deze realiteit verbreekt de band met z’n vrouw de koningin. Weliswaar wil ze zijn liefde opeisen en heeft ze hem wel lief, maar ze mag hem niet binden en zeker niet gevangen houden.
De koningsvogel wil zichzelf zijn en grijpt naar een weg die voor anderen soms extreem lijkt, maar doordat hij alleen staat wordt hij een wereldvreemd iemand waardoor er een verwardheid ontstaat die hem doet afdwalen van de aardse realiteit. De les die de op- voering me doet ervaren is dat verbondenheid en liefde nodig is, maar dat gebondenheid schade kan toebrengen. Ieder wenst iets of iemand lief te hebben, maar men mag niemand bezitten. Als nu iemand de weg opgaat die z’n innerlijk leven rijk maakt, moet hij daarom anderen tot last zijn? Maar zeker niet je levensovertuiging gaan opdringen. Iedereen wil de vrijheid en liefde kennen, zelfs al ben je een Koningsvogel.

Freddy