VUILE KLAP

De zomer staat voor de deur.
Iedereen is zijn vakantie aan het plannen.
Of je het nu ver gaat zoeken of kan genieten van een lange zomeravond in je eigen straat, neem er toch maar eens een goed boek bij.
En ik heb er hier eentje voor me klaar liggen.
Een filosofisch dan nog wel: ‘Groene levenskunst’ van de Duitse filosoof Wilhelm Schmid, uitgegeven bij Ambo.

Een tijdje geleden was hij aan het woord in de literatuurbijlage van De Morgen en ik genoot van elke zin. Het paste ook helemaal bij wat mij de laatste jaren bezig houd. En mij niet alleen. Ik ben nog zeer regelmatig op stap met John Vandaele, journalist bij MO Magazine en mijn compagnon de route bij ‘Globaal Genomen’, ons olifantencircus over mondialisering. We hebben die voorstelling onderhand meer dan 200 (!) keer gespeeld en telkens gaat John na de voorstelling in discussie met het publiek.
Of dat nu een vakbondspubliek is, een buurthuis, een afdeling van de katholieke werkliedenbond, een vrouwenorganisatie, een 11.11.11.-comité of de laatste jaren van een middelbare school, telkens zijn dat hele boeiende gesprekken. En uiteraard komt steeds de vraag: wat kunnen we zelf doen?

Tijdens onze tochten willen John en ik daar wel eens over reflecteren en dan komen we weer op hetzelfde uit. Als we echt ‘anders’ willen globaliseren, als we echt onze ‘ecologische voetafdruk’ willen verkleinen, dan zullen we meer dan ooit ‘anders’ moeten gaan leven. En meer en meer raken we ervan overtuigd dat we terug moeten naar de oervraag: wat hebben wij nodig om gelukkig te leven? En we beseffen dat het een cliché is met een weelderige beharing, maar het antwoord is echt: niet veel!
“Levenskunst”, zegt meneer Schmid, “is een ‘mooi’ leven leiden, een leven waartegen je ‘Ja!’ kan zeggen, een leven dat je wil omarmen.” Levenskunst is niet mogelijk zonder interesse en engagement voor de stad en het land waarin je leeft. Erkennen dat het leven zoveel meer is dan eten, drinken en tv kijken. Zo hoor je het eens van een ander…

Nu ga ik eerst het boek zelf lezen en misschien wil ik daar een volgende keer nog meer over kwijt. Verder iedereen een goeie vakantie en daarna vliegen we er hier Bij’ De Vieze Gasten weer in.

Mong