|
Dagboek AUGUSTUS 2006
Passiva
en Activa
25/07 – 29/07
*Rechtstaand, beetje naar voren hellend, armen gespreid en ogen half dicht*
‘Duuuuuu uuuu uu …’
*Armen naar beneden, blik naar de grond*
‘Du allein kannst mich verstehn …’
*Rechterhand waar je hart zou moeten liggen*
‘Duuuuuuuuuuu uu …’
*Nu neurie je mee want je kent de tekst niet meer*
‘t Is de Revue.
Hij blijft mij achtervolgen.
Ik probeer die schlager uit mijn hoofd te krijgen, maar dat lukt niet.
Dŕagen na elkaar heb ik dat nummer gehoord.
En, onder ons?
Ik vind het prachtig; maar dat blijft dan wel onder ons.
‘Ich hab ein Zieg, und dieses Zieg …’
*zinkt weemoedig neer en staart naar de Apple op het schem*
‘t Kan verkeren ziei Bredero, de ene moment staar je verdwaasd naar een student
film die een documentaire maakt over passieve huizen (hugh waarover??), de
volgende moment zit je op het dak van net zo’n huis.
Dus van de Revue naar bouwen is maar een kleine stap.
Een poort onder, een deur door en een ladder op, zo simpel.
In de achtertuin van de Vieze Gasten wordt er gebouwd, een passieve uitbreiding
van de foyer, bureaus en repetitieruimte.
Alle uitleg staat op de website. Ik ga me niet wagen aan een technische
uiteenzetting hier, alleen dit: het is een schitterend concept: houten
constructie, 40cm dikke muren vol met isolatie, 3-dubbele beglazing. In de zomer
koel, in de winter warm.
Euh, er zit méér achter, veel meer, uiteraard, maar zoals ik al zei: niet hier.
Edoch, er zijn een paar basisregels voor je aan de slag gaat.
Je moet weten –correctie: dat wordt je ter plekke uitgelegd- wat een OSB plaat
is, er zijn soorten en diktes, voor de muren en voor het dak. En er wordt ook
andere lijm gebruikt naar gelang de ondergrond waar de plaat tegen komt:
supercoole houtlijm die niet aan je handen plakt en andere lijm die na 2 dagen
nog aan je handen plakt –neen, dat zeggen ze je niet op voorhand-
Je moet een CLS’ken kunnen herkennen, van 90 of van 140, structuur voor
binnenmuren, balkskes voor van alles en nog wat.
Ne ‘kerto’, wreed schoon materiaal en uiteraard de lego van de passieve huizen:
een FJI plaat. Daar worden de buitenmuren en de daken mee opgebouwd
Oja, en de isolatie, in verschillende diktes, naar gelang de toepassing. Wordt
gesneden met een gewoon broodmes en je kan er jeuk van krijgen. Maar niet veel.
Verder een spoedcursus ‘hoe gebruik ik een cirkelzaag en heb ik achteraf mijn 10
vingers nog’ en je kan aan de slag!
Ik heb de laatste dagen van mijn vakantie gesleten op de werf.
Het was heet, het was stoffig, het was hard werken –het dak moest erop, neen,
dat is net niet gelukt-, het waren lange dagen, maar het was schitterend.
Met een ploeg van 10 man (en 1 vrouw, ahum) , met de nodige humor en met toch
wel altijd 1 vijsmachine te kort zeker, hebben we het Lode (de achitect) Geert
(de aannemer) en Marc (de man die strakjes alle shit gaat moeten oplossen),
behoorlijk aangenaam gemaakt.
*duikt weg nu voor het stukje CLS dat deze richting wordt gegooid*
‘Bist du, bist du …’
Neenee, we waren een goeie ploeg, we hebben voor elkaar gezorgd, goed
samengewerkt, de ladder voor elkaar vast gehouden, en geroepen toen er stenen
naar beneden kwamen; elkaars vijzen gepikt, samen gegeten en gelachen en
gefilosofeerd.
Gefilosofeerd over ‘t leven en over ‘de mensen’ en over passiva en activa en
over frietjes met biefstuk en de open haard die absoluut niet ecologisch
verantwoord maar wčl gezellig is. Toch?
*gooit het eerder toegegooid gekregen stukje CLS terug*
‘t Leven kan schoon zijn, volgende week weer gewoon aan ‘t werk
*zucht*
Acariquari
Morgen om kwart na 5 taart op de werf.
Allen daarheen!
Els Eeckhout (Schuunschgreifster)
Een uitgebreid fotoverslag is te vinden hier op de website in het dagboek van de
fotoclub.
|