Dagboek MEI 2008

Trafiek, de buurt beweegt

Het zomert. En je kan er gewoon van genieten. Zelfs in je eigen buurt. Trein, tram, bus? Vergeet het. Te voet ben je er zo en er waren heel wat fietsen te zien. Trafiek opende zijn ,deur’ op de Brugse Puurte en dat zal geweten zijn. Trafiek is de nieuwe buur van De Vieze Gasten. Zelf koos ik één van die vermoedelijk zalige momenten op hun openingsprogramma om even te verpozen. Een wandeling van zuurstof naar zuurstof met af en toe een vlaagje opwaaiend stof. Een optreden van ,Saf’ op zaterdag 10 mei om 5 uur vond ik een uitnodigend gebaar. Alvast toch voor mij. Wou die man even op een podium zien zingen. Volkse in dialektische taal gezongen. Ach ja, durf ik zeggen: onbekend is veelal onbemind. Vier pinten en vier Duvels, zong hij, maar nergens waren die drankjes te bespeuren. Je moet het wel even ,live’ meemaken, dat gedoe van een Saf en zijn band. Op afstand genoot ik van de sfeer even vóór dit optreden. Een podium vol technische stuff en muzikanten druk in de weer met kabels en instrumenten. Voor het podium waar een verzameling tafeltjes allerlei en erbij horende kringloopstoelen heel snel werden bezet. Voor het genieten van ,musique sur l’herbe’, een Monet waardig. De dorstigen laven was natuurlijk geen werk van barmhartigheid, maar de inzet van een prachtig initiatief waar koffie en andere drankjes worden geserveerd aan economisch betaalbare prijs. Het volk was aanwezig en ik telde ze even. Omdat ik niet wou overdrijven. Toen Saf goed op dreef gekomen was, toch een getal boven de honderd. Her en der was een fixatiever fotograaf zich aan het nestelen tussen die menigte om alles op die zonnige plaat vast te leggen. Hilde en de haren en de zijnen hadden toch wel af en toe wat handen te kort voor het serveren van de drankjes en ander lekkers. Terwijl Saf doorging met muziekjes die de rust van een zaterdag op de Brugse Puurte wel enigszins aangenaam verstoorde. Voor mij werd het een anderhalf uur luister- en kijkamusement. Het was even meegenomen. En, zoals Theo het verwoordde: Wat is er thuis én alleen te beleven? Daar kon ik ook even op inkomen. Want, dat leven op de buurt wordt door ons alleen toch zeker waargemaakt. P.S.: Een bijgaande noot: Toen het rond de noen werd op zondag 11 mei, kon ik het niet laten om even te luisteren naar een Latijns duo. Ach ja, die man herkende ik nog van op onze kringloopwinkel. Een Latino-duo dat Spaanse liederen zong. Even genieten van andere klanken, en de vertaling erbij denken. Luis kon zijn talent kwijt aan toch een mooie groep bezoekers.

Erik Lippens

Marc en zijn ,Maria’

Eén van de vele Maria’s, en toch was zij een echt belangrijke… Was zij niet die schuldige Maria, die schandalige zondares in die toenmalige Joodse goegemeente? Maar goed, terecht werd gewezen dat wie niet zonder zonde was, beter zijn kop hield. Dat Marc Hoflack zonder twijfel een filmrolletje digitaal moet hebben afgeschoten voordat dit resultaat het waard was om bezien te worden, zal wellicht niet naast minder dan de volle waarheid zijn. Een kunstenaar heeft één doel: kwaliteit tot 99% benaderen en enkel die in beeld trachten te brengen. Het maakt niet uit hoeveel tijd er wordt in gestoken. Er was zonder twijfel geen betere plaats gekozen voor deze unieke foto. De kerk van Sint-Jan-Baptist. Onze Brugse Poort-kerk kennend was ik echter op zoek naar Maria Magdalena. Toen ik die dan vond, drong de reden ervan later door mij heen. Weinigen van de bezoekers zullen evenwel de volle symbolische waarde hebben gesnopen van plaats en gegeven. En zo de link niet hebben kunnen leggen tussen zonde en vergeving. Dat Maria Magdalena een plaats kreeg aangeboden naast de biechtstoel was dan voor mezelf het hoogtepunt en wellicht ook voor een kunstenaar als Marc. Maar ook die andere waarheid: een Maria Magdalena verscholen voor het grote publiek want in haar naaktheid het beschaamde voorbeeld voor de zondige mens. Want, leefde de mens niet immer in conflict met die zonde? Dit is méér dan een snapshot in de dagelijkse fotografie. Dit is hedendaagse kunst met een grote K. Méér nog, dit is kunst die zich terecht bevond in de juiste omgeving gedurende dit Bom-festival.

Erik