Dagboek APRIL 2009

'Gilgamesj ALLEEN' - bob de moor - 29/04/09

Het verhaal van een bezorgde en fiere vader, gespeeld door een bebaarde Bob De Moor. Hij, directeur van het oudkundig museum in Bagdad.
Wij horen het verhaal over een energieke vader die tevens onsterflijk is. Er is de zondvloed en er is Gilgamesj, dat vettig zwijn met vuur in de lenden. Hij is de duivel, geen man, zingt Roland Van Campenhout de demonen uit zijn lijf. Hij fluistert ons met hese stem toe 'how are you, blues' ? Bedvriendinnen van Bob zeggen dat hij kan zweten als een kameel.
Er is Enkidoe die zeven dagen en nachten geniet bij een tempelhoer. 'Don't wast your time', sist Roland tussen de tanden. Is dit hier letterlijk te nemen ?
Dood zijn is met open ogen in de zon kijken. Weet iemand wat het is dood zijn ? Het zijn maar een paar vragen van de vele die Bob op het publiek loslaat. Maar zo vlug als Pietje De Dood bekent hij dat hij niet dood wilt. Hij voelt het aan zijn sappen, dat gaan ze hem niet lappen.
De mannen, Bob en Roland, mannen met grijze baarden zingen samen 'crying time'. Het is een eerder niet te verwachten combinatie; Bob en Roland.
Is dat de nieuwe wind die uit Bagdad is overgewaaid, een zware zonnesteek ? Of is het de zondvloed die technodeuntjes toelaat ?
Of is het toch maar een droom en moeten wij zelf naar het geluk spitten ?

E.