In ZONGA ondervraagt choreograaf Jipé Lukusa-Kankonde het publiek over de teruggave van gestolen Afrikaanse kunst. Vier dansers met vier maskers bewegen zich op de grens tussen traditie & moderniteit en bepalen daarbij de prijs die we betaalden voor onze hedendaagse samenleving. “Zo begon mijn reis… Op een regenachtige avond, in slaap gesust door het gerommel van de donder, was mijn lot al bezegeld, en hoewel ik in de verte al het geluid van de trommels hoorde die mijn aankomst vierden, wist ik nog steeds niet waar ik heen ging…” Voor de spelers is zonga, wat 'terugkeer' of 'terugkomen' betekent in de Congolese taal Lingala, een hartstochtelijke kreet. Ze nodigt uit om na te denken over de kwestie van de teruggave van Afrikaanse kunstobjecten aan hun landen van herkomst, en in bredere zin over de toe-eigening van kunstobjecten door derde landen. De essentie van deze benadering wordt onderzocht door de enscenering van vier maskers, die een complexe betekenis in zich dragen, aangezien de term 'masker' in de Afrikaanse cultuur zowel het fysieke object als de persoon die het draagt ​​omvat. Zonga is een productie die geprogrammeerd wordt in het kader van het traject Participatief Programmeren in Bij' De Vieze Gasten. Dit project onderzoekt en ondervraagt in groep de betekenis, de waarde en de verdoken machtsdynamieken in kunstprogrammatie. 

‘Is het nog ver?’ is een monoloog over tijd, afstand en het nastreven van een doel. Dat doel kan gaandeweg een andere vorm krijgen, zich verleggen of verdwijnen, zodat de grond onder je voeten week wordt. Maar ook op weke grond kan gedanst en gelachen worden. In november 2022 presenteerden drie jonge makers van theatercollectief BLEEZZ tijdens WIPCOOP Antwerpen een eerste aanzet van ‘Is het nog ver?’, toen nog onder de werktitel ‘IT’S (NEVER) FUCKED UP’. Hun performance, gebaseerd op persoonlijke verhalen over migratie en veerkracht, werd erg enthousiast onthaald en later bekroond met de Antwerp Bijou Jury Prijs. Hoewel er concrete plannen waren om de voorstelling in 2023 te finaliseren en te spelen, nam het leven een onverwachte wending. Twee jaar later keert Louai Hashem solo terug naar ‘IT’S (NEVER) FUCKED UP’. Met het originele materiaal en de herinneringen van toen als vertrekpunt, onderzoekt hij wat de voorstelling vandaag nog betekent. Wat startte als een collectief werk vormde de inspiratie voor een solo met nieuw materiaal en een nieuwe titel. Gecoacht door Amara Reta en Rashif El Kaoui.  ‘Is het nog ver?’ is een theatrale reflectie op verandering, verlies en het vasthouden aan geloof – in jezelf, in de toekomst. Louai Hashem is een Belgisch-Syrische theatermaker en multidisciplinair artiest. Zijn werk beweegt zich tussen theater, dans, beeld en tekst – vaak vertrekkend vanuit persoonlijke verhalen en thema’s als migratie, identiteit en heimwee. Hij speelde in producties van kunstZ, nam deel aan dans- en performanceprojecten zoals ‘Multitud’ (Tamara Cubas) en De Dansende Samenleving, en creëerde de installatie ‘Vrijheid’ voor Fameus. Naast zijn artistieke werk is Louai ook actief als cultuurnetwerker en publiekswerker bij het Red Star Line Museum, waar hij als community builder programma’s ontwikkelt voor en met jongeren, met andere makers en nieuwe stemmen in de stad. Louai Hashem toont zijn meesterschap: een overtuigend theaterverteller met een scherpe pen, die het publiek meeneemt in een verhaal dat diep raakt en blijft nazinderen. Een must see.
(Kay Doms, programmator Dans Theater & Projecten Arenberg) Met humor en een scherpe blik nodigt Louai ons via zijn verhaal uit om na te denken over de mogelijkheid een ‘plek in de wereld’ te vinden. Een klein verhaal, maar daarom niet minder universeel. (Gerardo Salinas, stadsdramaturg KVS) 'Is het nog ver?' is een productie die geprogrammeerd wordt in het kader van het traject Participatief Programmeren in Bij' De Vieze Gasten. Dit project onderzoekt en ondervraagt in groep de betekenis, de waarde en de verdoken machtsdynamieken in kunstprogrammatie.   

Concept, tekst en spel: Louai Hashem
Coaching spel en regie: Amara Reta
Coaching tekst: Rashif El Kaoui
Met de steun van WIPCOOP/Mestizo Arts Platform, Het Fonds voor Talentontwikkeling Stad Antwerpen, Fameus, hetpaleis (residentiewerking), Arenberg, Schouwburg Noord, wpZimmer, c o r s o, fABULEUS en kunstZ/Matterhorn