10 mei 1940. Duitsland valt België binnen. 18 dagen later geeft het Belgisch leger zich over en is heel het grondgebied bezet. Al na enkele maanden plegen Frans Verlinden en zijn vrouw Irma Van Poyer, mijn grootouders, hun eerste verzetsdaad: ze laten een door de Duitsers gezochte man onderduiken in hun huis. De Geheime Kamer vertelt hun verhaal. Het huis is vrij groot en heeft vele kamers. Het is een beenhouwerij annex gelagzaal, een groot woongedeelte en een ruime kelder. In die kelder zullen in de loop van de  oorlogsjaren nog heel wat mensen onderduiken. Maar na enkele invallen van de Duitsers, is de kelder niet veilig meer en wordt er een kamer op de eerste verdieping in gereedheid gebracht. Het wordt de ‘geheime kamer’. Frans en Irma hebben 4 kinderen, de oudste is bij het uitbreken van de oorlog 22, de jongste 14. Zij dragen allemaal hun steentje bij in het verzet: informatie doorspelen en vluchtelingen opvangen en begeleiden. De oudste dochter, Maria, mijn moeder, trouwt in december 1941 en amper 6 maanden later wordt ze gearresteerd.   Enkele weken ervoor is Georges Lecron, de leider van de verzetsgroep in Mechelen, waar de familie is bij aangesloten, opgepakt. Alle mensen uit zijn adressenboekje worden een voor een gearresteerd. Velen van hen overleven het niet… 'De Geheime Kamer' vertelt het verhaal van het verzetsverleden van mijn grootouders en mijn moeder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zij woonden in Sint-Katelijne-Waver (Elzestraat). Het is dan wel het verhaal van mijn familie, maar in de voorstelling zelf wordt dat breder getrokken, het is het verhaal van meer dan 150.000 mensen die op een of andere manier verzet boden. Het gaat over oorlog en vrede, over moed (en toen niet beseffen hoe gevaarlijk het wel was om verzet te bieden), over het waarom mensen dat deden. Het waren dikwijls eenvoudige lieden die in het verzet gingen, zoals mijn grootouders en mijn moeder. Eenvoudig in de zin van: dat waren geen geboren helden, geen avonturiers, maar mensen zoals jij en ik. In dit geval: de beenhouwer van het dorp en zijn gezin.

Verteller Jan Vanlangendock

Muzikanten Elly Aerden en Jan Van Rossem

Kaai Man zingt over havens en water, over leven, liefde, hoop, dood en geloof, met een stem die zich laat voorstuwen door bedrieglijk simpele akkoorden die uit zijn akoestische gitaar vloeien, brengt hij blues, kleinkunst en smartlap op authentieke wijze tot leven. Voor de zanger Kaai Man is de Schelde zoals de Mississippi; de verloren zielen van de Vlaamse Polders doen voor hem niet onder voor die van de Amerikaanse swamps. Kaai Man zingt over havens en water, over leven, liefde, hoop, dood en geloof, met een stem die de zeven zeeën trotseert en bedwingt. Een stem die zich laat voorstuwen door de bedrieglijk simpele akkoorden die uit Kaai Mans akoestische gitaar vloeien, die klinken als een trein uit langvervolgen tijden, komende van een plek hier ver vandaan. En tegelijkertijd voelt Kaai Man aan als thuis. Achter Kaai Man staan de Oeverlozen. Geschoold door het leven, spreken ze zijn taal, versterken en verbreden ze zijn woorden, verstillen ze waar geluisterd moet. Gebruikmakend van oude recepten, gemengd met gif van nu, brengen ze in hun arrangementen de blues, kleinkunst en smartlap op authentieke wijze tot leven.

Bezetting:
Kaai Man:
Fred Verhaegen (Mambo Chillum, Durango)

De Oeverlozen:
Filip Wauters: gitaar, Pedalsteel (Het Zesde Metaal, Back Back, Spook, …)
Filip Vandebril: Bas
Frederik Van Den Berghe: Drum

Op een niet nader-genoemde vakantiebestemming wordt een vrouw getriggerd. Ze beseft: er is geen (medische) remedie voor haar probleem. Kortom, een vrouw moet tot het eind van haar dagen in therapie gaan om geen gevaar voor de maatschappij te vormen. Verbakel brengt een theatervoorstelling over therapie, triggers en wraak. 1x per week therapie maal 52 weken maal de gemiddelde levensverwachting van een vrouw in België aan 84,3 jaar betekent nog 2652 therapiesessies aan €70/stuk. En dan hebben we nog geen inflatie meegerekend. Wie gaat dat betalen? Is het de verantwoordelijkheid van het slachtoffer, de dader of de overheid om deze kost te vereffenen?  Welke maatregelen zal deze vrouw noodgedwongen moeten nemen om haar persoonlijke groei te financieren? De titel geeft een hint, maar geen garanties. Deze voorstelling bevat thema’s die als emotioneel belastend of triggerend kunnen worden ervaren. We raden kijkers aan hier rekening mee te houden bij hun beslissing om de voorstelling bij te wonen.   Reviews: "Verbakel doet dit met video's die pijn, zelfrelativering, humor, nog meer pijn, vertwijfeling en onwaarschijnlijk veel veerkracht tonen." *** - Knack - Els Van Steenberghe "Een emotionele rollercoaster over een beladen thema. Puur. Eerlijk." ****1/2 - Concertnews - Bert Hertogs "‘OnlyFans for Therapy’ stelt een ongemakkelijke, maar noodzakelijke vraag: wie kan zich heling permitteren – en tegen welke prijs?" Pzazz - Aïcha Mouhamou "Verona Verbakel maakte van die ondraaglijke oneerlijkheid een ijzersterke, slimme voorstelling vol humor. Dat je niet durft lachen omdat ze je met haar onbreekbare blik zit aan te staren, is jouw probleem." - E-tcetera - Amber Maes "Actrice Verona Verbakel maakte met OnlyFans for Therapy een van de aangrijpendste voorstellingen van vorig jaar. Schreeuwerig en koel berekend, exhibitionistisch en tegelijk in zichzelf gekeerd. Verona Verbakel weet haar publiek stil te krijgen. Het is van Lullaby for Scavengers van Kim Noble geleden dat we docu-theater zo compromisloos zagen ingezet." - De Standaard - Liv Laveyne

Concept & spel: Verona Verbakel

Eindregie: Karolien De Bleser

Techniek: Bart Zwaenepoel, Maeuma Rai

Fotograaf posterbeeld: Els Vanopstal

Fotograaf extra beelden: Alice Dooreman

Fotograaf scène-beelden: Soraya Azbiri

Met dank aan: Arenberg, Kay Doms, Lies Pauwels, Valentijn Weyn, Bob Wouters

Jager probeert Hert te schieten. De hele dag lang. Hert ontsnapt nipt aan de dood. Het publiek volgt een poëtisch, dansant gesprek tussen Jager en Hert mee. Over mogen leven. Over mogen sterven. Jager probeert Hert te schieten.
De hele dag lang.
Hert ontsnapt nipt aan de dood. Jager keert terug naar huis,
en rijdt in de donkerte tegen Hert.
Hert leeft nog, maar is in doodstrijd.
Jager is radeloos.
Niet in staat te doden,
Niet in staat te redden. Ondertussen
blaffen honderd Blaffehonden
in zijn hoofd. De kleine Finale van Hert is een poëtisch, dansant gesprek tussen Jager en Hert.
Over mogen leven.
Over mogen sterven. Fleur Perneel (°1996) studeerde circuskunsten in ESACTO’lido in Toulouse en Vrije kunsten in KASK School of Arts in Gent. Ze speelt in Piedestal van Het Scheldeoffensief, Het wagenspel van Max Last en was in het verleden onder andere te zien in De Duivels van Vzw Krapp/KVS en Edelweispiraten van Alexander Deprez.

Spel en Creatie
Fleur Perneel

Outside eyes
Inge Schaillée, Matthias van den Brul, Bastiaan Van den Driessche, Ostande Chandelier, Jos Baker

Techniek
Arthur Daneels, Rupert Defossez

Omdat je een goeie titel niet moet heruitvinden, heet het vervolg op “Senne en Lokko” eenvoudigweg “Senne en Lokko 2”. Dat heeft het voordeel van de duidelijkheid: muzikant/podcast/radio/tv-maker Senne Guns en muzikale duizendpoot/alleskunner Laurens Billiet trekken de lijn van hun bejubeld debuut door en tasten opnieuw de grenzen af tussen humor, theater en vooral veel muziek. Ze maken er daarbij nog steeds een sport van om met hun twee zoveel mogelijk instrumenten tegelijkertijd te bespelen, maar ze doen dat deze keer nog meer aan de hand van eigen songs en - eindelijk, zeg - een langverwacht nieuw Senne Guns album. Dat hebben ze ons althans beloofd. Want je weet hoe dat gaat, voor hetzelfde geld spelen ze alles volledig ondersteboven in een mashup voor 2 didgeridoos, panfluit en figuurzaag. Welkom in het nog steeds volstrekt uniek muzikaal universum van Senne en Lokko.

De CabaretBOM staat op ontploffen. Geen paniek! Gastheer Walter Janssens (regisseur) en gastvrouw Els Degryse (cabaretier) loodsen u veilig door de avond. De artiesten op de revue: Hendrik Vos & Nele Van den Broeck en Jan Van Hauwelingen Hendrik Vos & Nele Van den Broeck - Geweten De wereld wankelt. Oorlogen woeden en bossen branden, wie vlucht kan nergens heen. Gletsjers smelten en de soep zit vol plastiek. Woestelingen en mooipraters regeren, de waarheid dwaalt door een spiegelpaleis. Hoog tijd om in te grijpen! Nele en Hendrik weigeren bij de pakken neer te zitten. Maar wat kunnen ze doen? Alles is zo ingewikkeld, elke kwestie heeft vele kanten, en waar was die waarheid ook weer heen? Een professor en een muzikant betreden het veel te grote podium van de wereld. Ze proberen te begrijpen wat er gaande is en hoe ze een verschil kunnen maken. Ze protesteren en ze parodiëren, ze zingen en ze zeveren, ze zijn mild en verontwaardigd, moedeloos en strijdvaardig, overtuigd en vol twijfel, depressief en explosief. Ze kijken vooruit en duiken in het verleden. In de chaos zoeken ze helderheid en nuance. Jan van Houwelingen - Opblijven Jan van Houwelingen (finalist van Pucks Talent Cabaret 2022, finalist Utrechts Kleinkunstfestival 2026 en winnaar Albert Heijn kleurwedstrijd 2003) bestijgt nu al een aantal jaar het podium met scherpe anekdotes, ironische woordgrappen en bijziende observaties, maar voor dat laatste heeft hij een bril. In “Opblijven” kijkt Jan onder jullie bedden om ze te controleren op monsters. Hij blijft nog even wakker zodat jullie allemaal veilig kunnen slapen. Jan treedt op in België en Nederland, zolang de treinen rijden. Jan van Houwelingen toert nu al een aantal jaar door de kleine zalen van Nederland en België. Hij was 3 jaar lang lid van cabaretgezelschap "de Cabaretpoel" en kreeg daar gemiddeld een publiekswaardering van 7,5. Momenteel is hij vaste comedian en cabaretplanner van Amai Comedy Club in Gent. "Opblijven" is zijn tweede avondvullende voorstelling.