VUILE KLAP

‘Chantez la vie!’

Op onze nieuwjaarsreceptie zong Anke Hintjens de ziel uit haar lijf, schitterend begeleid door ouwe getrouwe Bernard Van Lent, de accordeonist van de betreurde Wannes maar ook van de Internationale Nieuwe Scène en zoveel andere mooie projecten. En dat brengt mij vanzelf weer bij één van mijn stokpaardjes: wij zingen te weinig!
O ja, er zijn aardig wat zangwedstrijden op tv en iedere buurt of dorp heeft wel zijn koor. Maar spontaan uitbarsten in gezang op een feest, op straat, op een terras…? Alle andere volkeren en culturen doen dat wel. Gewoon de taalgrens oversteken en voor je ’t weet zit je middenin een groep zingende mensen. Ergens in onze geschiedenis zijn wij dat blijkbaar kwijt geraakt. Tijd om er weer aan te beginnen!

Een tekstje op de melodie van ‘Piccolissima serenata’*, of gewoon een heel klein lied…

Overal in de wereld zijn mensen aan ’t zingen
Overal in de wereld weerklinkt een lied
Mensen zingen samen wanneer ze feesten
Maar ze zingen ook bij groot verdriet

Een vrolijk lied om te zingen bij vreugde
Een bewogen lied geeft troost bij verdriet
Een klein refrein om te zingen met de kind’ren
En met een lied van vroeger… vergeet je oma niet

Zingen mensen samen dan smeden ze banden
Mensen zingen samen in harmonie
Zingen mensen samen om mekaar te ondersteunen
Dan geeft die samenzang weer energie

Een vrolijk lied…

En als we het dan toch over harmonie hebben en banden smeden, dan zullen jullie zien dat deze nieuwsbrief voor een groot deel gewijd is aan Enter Gent. Van 16 tot 24 maart 2012 vindt in Gent dit unieke, sociaalartistiek festival plaats. Zowat iedereen uit de sector werkt mee, grote en kleine projecten, erkende en niet erkende, uit binnen- en buitenland. Theater, muziek maar ook film, performance en beeldende kunsten: alles komt aan bod. En ja, er zijn ook een aantal zangmomenten ingebouwd! Om nog maar te zwijgen van een paar hoogst interessante debatten. Alle details zijn terug te vinden op www.enterfestival.be.

Ik zou zo zeggen: zorg dat je erbij bent!

Mong

*De leukste versie van ‘Piccolissima serenata’ is die van Renato Carosone op Italian Café van Putumayo.