Eva Mareen en Flora Van Canneyt zijn samen Trage Vaart, een jong, open makerscollectief met een extra gevoeligheid en liefde voor groepen in een kwetsbare situatie. In deze voorstelling snijden ze op speelse wijze het thema van neurodivergentie, en meer specifiek autisme, aan. Wawa staat op haar dak.
Het flatgebouw waar ze woont
piekt 12 hoog boven alles uit. Beneden raast de stad voorbij.
Maar hierboven is alles stil en zacht.
In haar wilde tuin,
waar niemand weet van heeft,
verandert alles van dag tot dag.
Alles knopt, ontpopt,
groeit, bloeit en transformeert weer stil naar niets. Wawa kan hier àlles zijn.
Meegroeien met de uren van de dag,
de tijd van het jaar en de wind in haar hoofd.
Vandaag een vogel met één lamme vleugel.
Morgen een vuurtoren die nooit buigt voor een storm. Op een dag staat er een meisje op haar dak.
Zij springt binnen, raast voorbij,
Kijkt naar Wawa, rolt met haar ogen,
verdwijnt en keert weer terug.
Zij zoekt zichzelf, want die is ze even kwijt.
‘Als ik niet weet wie ik ben, ben ik misschien wel niets!’ denkt ze.
En niets is niet te doen! Wawa kijkt haar aan.
Met zachte ogen en stille stem denkt ze:
‘Zichzelf? Is dat één ding?
Ge kunt toch alles zijn!’
Ze sluit haar ogen.
Ze is een oude eik.
Met lange wortels
Tot in het vuur van de aarde. Twee personages ontmoeten elkaar: de ene is een ‘normale’ tiener, de andere is… wat ‘anders’. Hun poging tot dialoog leidt tot absurde gesprekken, verrassende gedaantewisselingen en onverwachte intieme momenten. Binnen hun missie van toegankelijkheid en inclusiviteit is WAWA een zachte en prikkelarme voorstelling.

Deze Mexicaanse saxofonist en componist brengt vurige jazz, doordrenkt met Latin-ritmes en poëtische melodieën. Zijn muziek is een dans tussen melancholie en feest, een kleurrijke reis door de straten van Veracruz tot Gent. Luiz Márquez (Mexico) is componist en leider van de muzikale Mezcal-beweging die zijn via Ethno-Jazz inspiratie zoekt in de kracht van de natuur. Deze beweging geeft een nieuw élan aan de verouderde categorie van de wereldmuziek. Het klankrepertoire is gebaseerd op een versmelting van etnische wortels (Pre-Hispaniaanse, Mexicaanse, Latijnse, Amerikaanse, Afrikaanse en Arabische) met Jazz. Het maakt gebruik van verschillende autochtone instrumenten zoals de huéhuetl, de teponaztle, schildpadschelpen, zeeslakkenhuizen, ocarina’s en een hele waaier aan fluiten. Luiz Márquez begon de studie van Mexicaanse etnische muziek onder leiding van meester Zacharias Segura (QPD). Mysterieuze klanken hebben zijn ziel doordrenkt. Na verschillende muzikale experimenten in Europa besluit Luiz terug te keren naar zijn bronnen: Mexico, met de indianenvolkeren, de landschappen, de gebruiken, de muziek. Op zoek naar een nieuwe klank is Luiz terechtgekomen bij de Mexicaanse Ethno-Jazz. Het resultaat vormt een verweving van gekunstelde stadswerelden met oude Indiaanse culturen. In de muziek van Luiz Márquez vindt men een glasheldere verhouding tussen Noord en Zuid. Daarin omarmen de Blues en de magie van de traditie elkaar. De synergie tussen mens en natuur wordt benadrukt. Tijdens zijn zoektocht heeft Luiz deelgenomen aan verschillende projecten. Daarin heeft hij samengewerkt met muzikanten zoals Rufus Thomas en Chris Whitley. 

De winter verdwijnt als de fanfares aanzetten! Een knotsgekke fuif waar koper, percussie en pure joie de vivre samenkomen. Verwacht een bonte stoet van muzikanten, dansers en buurtbewoners die het podium doen daveren.  Surf op de crowd - chill in de backstage - shot met bekers - dans met je medefestivalganger - verorber een burger - plastuit je lippen - kweel mee met bandleden - en zwier door de nacht!
==> Iedereen welkom!! Voorverkoop via leden van de Propere Fanfare. Spreek zo snel mogelijk een Fanfarist aan :)

10 jaar geleden wandelde Elena van Antwerpen naar Rome. 10 jaar geleden studeerde ze af met een voorstelling over die wandeling. Sindsdien is de wereld veranderd. Elena ook. Een niet te missen solovoorstelling. Het was een verhaal over verbinding, verwondering en vertrouwen. Het speelde in huiskamers, parochiezalen, theaters en festivals. Elena’s hele latere parcours vertrekt van daaruit. De afgelopen 10 jaar is niet alleen zijzelf, maar ook de wereld veranderd. Wat geeft het als ze haar eigen verdere ontwikkeling samenvoegt met het naïeve meisje dat spreekt uit het verhaal van toen?  Een 10-jarig jubileum, opnieuw op tournee met de voorstelling van toen, maar dan met haar blik van 10 jaar later eraan toegevoegd. Elena speelt ELENA. Zo zag het er toen uit: ELENA, mijn afstudeerproject. ELENA, of ook wel: dagboek van een slak, het gaat, naar Rome en weer terug, 2200km, de schildpad wint altijd, the girl with the red stiletto's, sorry aan de krekels, zonder meer, onderweg, iets met koeien en een wei. Heel welkom! Reacties van het publiek: “Wat ben ik superblij dat ik deze nog kon bijwonen en bewonderen! Die stem… zo… mooi!” “Je weet zo mooi te beschrijven wat het is om terug thuis te komen na een reis. Niet alleen voor wandelaars, maar voor eender wie die ooit een tijdje wegging.”

Tekst en spel: Elena Peeters

Coaching: Adriaan Severins

Techniek: Seppe Verbist

Beeld: Alexander Daems

Een productie van SLAK, met dank aan Suzanne Grotenhuis, Freek Vielen en het MartHa!tentief

CabaretBOM presenteert iedere editie 2 cabaretiers voor uw goedkeuring en vertier. In januari verwelkomen we Lander Severins met BROER en Jo Verhenne. Lander Severins - BROER Lander is zijn broer verloren. Allez, niet echt…maar wel een beetje, of toch voor efkes. Of ja, niet zo maar efkes. Best lang eigenlijk. Enfin: Lander was best lang efkes zijn broer verloren. Terwijl Myrthe (van Grof Geschud) baby’s knuffelt, heeft Lander nog een verhaal alleen te vertellen. Allez ja, alleen… ’t is te zeggen… Adriaan, die broer waarvan sprake, is er toch ook wel bij. Twee theaterbroers die eindelijk, na een woelige periode, het podium broederlijk delen. In de tragikomische cabaretvoorstelling BROER wil Lander praten over alles wat een grote en een kleine broer verbindt en uit elkaar kan drijven. Over richting zoeken wanneer je voorbeeld wegvalt, en je plots solo moet gaan. Of ja… dus niet écht solo, maar toch wel efkes een beetje solo. Jo Verhenne In haar cabaretvoorstelling heeft Jo het over 40 worden, opgroeien met 14 tantes en het idee dat vrouwen alles kunnen, over moeder worden en de crèche die altijd eerst naar jou belt, over seks hebben en intussen aan lasagne denken, en over pubers wiens spoor je kan volgen in huis. Eerlijk, herkenbaar en toch verrassend. Jo toerde in 2019 met Steven Mahieu & The Lucky Ones. In het voorjaar van 2024 speelde ze mee met De Lijst van Han Solo en daarna trad ze op met Get Up Stand Up. Ze is Bio-ingenieur van opleiding, heeft drie pubers en een man, schrijft fictiereeksen en columns voor de krant. Kortom, je zou haar gewoon eens moeten leren kennen!  

Twee 'A' surfbands, één zinderende avond: The Akulas en Les Agamemnonz bundelen hun krachten voor een instrumentale surfmuziektrip van Gent over Rouen tot in Reverbistan. Verwacht galmende gitaren, pompende ritmes en theatrale flair—van Belgische beat tot Griekse toga’s. Instrumentals waren nog nooit zo dansbaar, mysterieus en meeslepend.  De Gentse surf & instrumentale band The Akulas, 20 jaar op de baan intussen, brengen in reverb-gedrenkte en orgel gedreven instrumentale muziek. Strak en onweerstaanbaar catchy. Speciaal uit Rouen (Frankrijk) komt de ongeloofelijk straffe surfband Les Agamemnonz afgezakt voor dit feestje. Met een unieke sound en super vette en frisse arrangementen palmen zij alles in!
Kortom een warm instrumentaal feestje om niet te missen bij het koude begin van het (surf)jaar!