Vlaanderens meest excellente actuacomedian gaat na tour de force "Welcome to the Rebellion" een stapje verder. Zijn nieuwste productie "Farce Majeur" belooft een vlijmscherpe analyse van de hedendaagse samenleving te zijn. O tempo! O mores! Heb je de app al gedownload? De QR-code gescand? Gestemd voor de goei? Ben je goed bezig? In de beerput van bullshit staat de stront ons aan de lippen. Volwassen worden is doorhebben dat niemand van ons eigenlijk weet waar ie mee bezig is. Zij die beweren van wel, liegen dat ze zwart zien. Van Peel fileert de tijdsgeest als vanouds. Met lachen en opstaan. We komen er wel door. Ook dat is sterker dan onszelf. Farce Majeure gaat over macht en overmacht. Over de prutsers die wij allemaal zijn. Want laat u niks wijsmaken. Al de rest doet ook maar iets.

TEKST EN SPEL: Michael Van Peel
FOTO: Johannes Vande Voorde
TECHNIEK: T10

Bipolar Bows brengt als strijkersduo een mozaïek van folk en klassiek, jazz, blues en funk. Met invloeden van de Balkan tot de Appalachen en een onwankelbaar samenspel doorspekken ze hun composities met improvisaties uit de diepste krochten van hun brein. Het internationale strijkersduo Bipolar Bows ontstond in 2016 in Slovenië uit een studieproject dat de Franse cellist Toby Kuhn en de Belgische violiste Lotte Remmen samenbracht om stijlen, tradities en technieken te verkennen die ze niet gewend waren. Dit project ontgroeide al snel zijn eerste doel toen ze een collectie van opnieuw gearrangeerde traditionals en verse composities op het podium brachten, waarvan de innovatie en frisheid het publiek versteld deed staan.  Oorspronkelijk waren Lotte en Toby klassieke muzikanten. Beiden kozen een andere weg en gingen op verkenning in de wereld van de folkmuziek, waarbij ze al snel in contact kwamen met mensen die hun nieuwsgierige temperament wakker schudden voor de tradities van Europa, Noord-Amerika en zelfs Afrika; ze sloegen ook (nog steeds apart) de weg in naar improvisatie, zowel Jazz als anderszins, wat al snel een centrale interesse werd voor hen afzonderlijk, en vervolgens als band. De echte ontmoeting vond plaats rond een Americana-groep, Old Salt, die Lotte in 2013 mede oprichtte en Toby in 2016 vervoegde. Ze begonnen samen toonladders te oefenen, ‘chop’-oefeningen (percussieve techniek) te doen, jazz standards te spelen, Balkan versieringen te ontdekken… Naarmate de lijst langer werd, werd ook hun gezamenlijke repertoire, waarvan ze eerst zwoeren dat ze het nooit zouden uitvoeren, langer. Ellenlange jamsessies werden gehoord door collega-muzikanten en die spoorden het tweetal aan om een vast duo te vormen.  De muziek van Bipolar Bows is een verzameling van stijlen en genres: ze spelen een herwerkt klassiek showstuk naast Bulgaars geïnspireerde composities, herwerkte traditionals uit Macedonië, Armenië, Frankrijk en Zweden, en niet te vergeten een paar hartverscheurende of dromerige fantasieën; ze vermengen moeiteloos Jazz, Folk, Funk en Klassieke elementen tot een stijl die aan alle definities ontsnapt. Altijd leunend op een nieuwe techniek of buitenissige stemming, mixen ze virtuoos melodieus spel met bloemrijke improvisaties en meditatieve overpeinzingen in een innemende, intense show die hun krachtig verbonden dialoog, hun grenzeloze enthousiasme en hun duidelijke vreugde en liefde voor muziek maken naar voren brengt. Hun eerste echte concert was in 2019. Kort daarna besloten ze hun eerste album Krunčhug te maken, dat in 2020 uitkwam en dat grotendeels tijdens een live concert met publiek in de studio werd opgenomen. De reacties waren lovend en al snel wonnen ze de Flanders Folk Award 2021 voor ‘Meest Belovende Band’. Na deze bekroning namen ze in 2022 hun tweede studioalbum Little Bundles of Joy op met de hulp van de internationaal gerenommeerde producer Adam Pietrykowski, dat in 2024 uitkwam. Ze hebben in heel Europa opgetreden, op de festivals Dranouter en Fiddlers on the Move in België, Umefolk in Zweden, op tournee in Zwitserland, Frankrijk, Duitsland, Slovenië en op de nationale radio's van zowel Vlaanderen als Bulgarije. Momenteel brengen ze een live show in première, Little Bundles of Film, rond stille surrealistische films uit de jaren 1920 en 30 als residentie in Muziekcentrum Dranouter.

MARGITTE is de band rond Gentse muzikante Margot De Ridder. Voor Valentijnsdag presenteert ze haar debuutalbum Gentle, een plaat vol zachte synths, dromerige stem en breekbare teksten; een universum vol nacht en nevel.  Na jaren ervaring als songwriter en performer in projecten als MMZL, Whisper Party en Les Bandits, ontstond Margitte als een natuurlijk verlengstuk van haar persoonlijke en muzikale groei. De sound is gelaagd, etherisch maar nooit afstandelijk — denk aan een kruising tussen dreampop, indierock en subtiele elektronica, met invloeden van o.a. PJ Harvey, Portishead, Fiona Apple en St. Vincent. Met haar debuut Gentle vindt Margitte haar stem in de ruimte tussen introspectie en intensiteit.
Het album is een pleidooi voor mildheid, vertraging en verbinding — met jezelf, met de ander, en met de natuur als spiegel. Margitte bezingt de reflectie op vervreemding, verandering en (zelf)zorg, zonder te moraliseren. Gentle zoekt naar het midden tussen kracht en zachtheid, tussen chaos en stilte. De songs ontstonden deels in afzondering, maar resoneren nu des te meer in onze tijd van collectieve onrust. “Take care, I’ll carry you – carry me, care to be gentle”
— een centrale regel die het album samenvat. Singles “Off”, “Abyss”, “Soil” en “Gentle” kwamen als voorbode en passeerden de revue op Radio Willy (Slacker Station) en Radio1 (Time-Out, Wonderland) Support: Imaginary Family Dit alterego van Joanna Isselé, geboren in de Franse Alpen maar ondertussen gevestigde Gentenaar, staat voor een folk- en indiesound. Wat echt kenmerkend is, is haar ongewone speelstijl: ze is linkshandig, maar speelt op een rechtshandige gitaar - maar houdt hem omgekeerd vast. Dit zorgt voor een sprekende, melancholische klank. Haar eerste album Builders, Believers kreeg mooie recensies in onder andere Humo. Ze deelde in het verleden al het podium met Oscar & The Wolf, Isbells en Marble Sounds en deed al collabs met Amatorski en Hydrogen Sea. Niet te missen!  

CabaretBOM brengt opnieuw twee jonge talenten met een stevige dosis zelfspot. Arno Moens jongleert met taal en timing, terwijl Valentina Tóth verrast met pianoklanken en eigenzinnige humor. Verwacht een avond vol contrast en verwondering. Valentina Tóth - Try-Out Valentina Tóth (1994, Leeuwarden) is actrice, zangeres, liedjesschrijver en theatermaker. Haar werk bevindt zich op het snijvlak van theater, klassiek, comedy, kleinkunst en opera. In 2022 won zij zowel de juryprijs (Wim Sonneveldprijs) als de publieksprijs tijdens het Amsterdams Kleinkunst Festival. Ook werd zij door de Volkskrant uitgeroepen als hét Comedy Talent van 2023. In februari 2024 ging Valentina in première met haar eerste avondvullende voorstelling ‘Wildbloei’, een ode aan de hysterische vrouw. Deze voorstelling werd in Nederland door zowel De Volkskrant, NRC en Trouw beloond met 5 sterren. Wildbloei werd geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival 2024, als onderdeel van de Cabaret Collectie. In oktober 2024 nam Valentina voor Wildbloei de Neerlands Hoop in ontvangst, een cabaretprijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan een beginnende cabaretier met groot toekomstperspectief. In augustus 2025 stond Valentina met Fatal Flower, de Engelse versie van Wildbloei, een maand lang op het Edinburgh Fringe Festival. Daar won zij een Bragi Award, aan prijs voor 'creativity, experimentation and excellence within contemporary performance and new writing’. Momenteel werkt Valentina aan haar tweede avondvullende voorstelling. Vanavond zal ze wat nieuw materiaal testen! Arno Moens - Waarom Ik Zo Geweldig Ben  'Waarom Ik Zo Geweldig Ben' gaat over hoe geweldig acteur en cabaretier Arno Moens wel niet is. Hij is echter niet alleen, we zijn met zijn allen geweldig en daar gaat het om. Dat wil Arno aantonen door te beginnen met zichzelf. Waarom is hij zo geweldig en hoe is hij zo geweldig geworden? En is hij eigenlijk wel zo geweldig? Hoe is het om acteur te zijn? Wat heeft die Arno eigenlijk allemaal te bewijzen? Kan een neurodivers persoon goed gedijen in een neurotypische samenleving? Wat is neurodiversiteit en is daar iets typisch aan? Zijn security agenten gelukkige mensen? Deze en vele andere vragen worden hopelijk beantwoordt in Waarom Ik Zo Geweldig Ben, als dat niet geweldig is!

De meester van de onderkoelde humor keert terug! Piv Huvluv fileert het leven met droge kwinkslagen en subtiele absurditeit. Geen toeters, geen bellen — gewoon Piv, scherp en ontwapenend zoals altijd. Deze avond met DJ Loebas. Piv verloor onverwacht een goeie vriend: DJ Loebas. Hun vriendschap dateerde van de kinderjaren waar ze onafscheidelijk waren op school en in de Chiro. Later werd muziek de maïzena van hun vriendschap. Ze vormden zelfs een dj-duo: Loebas & Kolos. Dat sprookje bleef niet duren, want een steeds breder worden kloof in hun muzieksmaak maakte samenwerken steeds moeilijker. Een verraderlijk wicht dreef uiteindelijk defintief een wig tussen hen. Toen alles uiteindelijk weer leek goed te komen, was het wéér een verleidelijke vrouw die obstructie pleegde. Een komische ode aan een in vinyl gegroefde vriendschap met een vleugje poëzie en – wat had je gedacht? - een rijke, verrassende soundtrack. Een waarschuwing ook voor alle mannen, jong en oud: kijk uit voor maneaters, vijvervrouwen, femmes fatales en loreley’s.