Tin Soldier in the Underwoods brengt hun tweede album ‘Once upon a time in the Underwood’, met een krachtige mix van bluegrass, americana, swing en blues.   Tin Soldier in the Underwoods is een Gentse Americanaband die de afgelopen jaren geduldig gewerkt heeft aan hun tweede plaat. Met een stevige mix van bluegrass, americana, swing en blues nemen ze je mee op een muzikaal avontuur vol nostalgie en karakter. De band dankt haar naam aan een bijzondere anekdote. Een tiental jaar geleden tikte banjospeler Bas Tillie een defecte schrijfmachine van het legendarische merk Underwood op de kop. Uit nader onderzoek bleek een tinnen soldaatje de machine te blokkeren. Maar Tin Soldier in the Underwoods is meer dan een metafoor voor een writer's block. De tinnen soldaat is de muzikale ziel in ieder van ons, soms dwalend in het onderwoud, een mechanische koude en vergeten wereld, maar steevast gered door de liefde.  Voor liefhebbers van The Heavy, The Bony King of Nowhere, Mumford & Sons, Hozier en The Lumineers.

Twee keer per jaar werkt Jong Gewei tijdens een intensieve werkperiode naar een publiek toonmoment toe.  De bende vertrekt daarbij steeds vanuit eigen verbeelding en thema’s die ze zelf belangrijk vinden. Deze werkweek gingen ze aan de slag rond protest. Na hun intensieve werkweek van research en creatie presenteren ze u graag hun work-in-progress, bij de Vieze Gasten, waar de bende van Jong Gewei sinds jaar en dag kind aan huis is. Verwacht u aan een toonmoment zoals u de bende van Jong Gewei kent: bevlogen, jong, hyperdivers en met een gezonde dosis lef. Kom af!  

De CabaretBOM ontploft bij de Vieze Gasten. Geen paniek! Gastheer Walter Janssens (regisseur) en gastvrouw Els Degryse (cabaretier) loodsen u veilig door de avond. In april passeren Vlamousse en Marlies Verschueren. Vlamousse is een Nederlands duo dat in 2024 werd verkozen tot Cabarettalent van het jaar. Als geen ander maken ze grote maatschappelijke thema's op hilarische wijze persoonlijk en herkenbaar. Hun voorstelling "In den beginne" draait rond de vraag: waarom willen twee vrouwen met rammelende eierstokken WEL vader worden, maar GEEN moeder? In haar debuutvoorstelling "Hello Clitty" brengt Marlies Verschueren een unieke combinatie van humor en persoonlijke verhalen, die zowel hilarisch als ontroerend zijn. Laat het duidelijk wezen dat Verschueren een bijzondere en unieke stem is in de stand-up comedy wereld. De show begint met Marlies' openhartige bekentenis: "Ik ben transgender." Hiermee neemt ze het publiek mee terug naar het moment waarop ze uit de kast kwam tegenover haar familie en vrienden. Het is een verhaal van zelfontdekking en moed, dat ze vertelt met een ontwapenende eerlijkheid en een flinke dosis zelfspot.

Stadlander, de band rond de Gentse jazzpianist Stijn Engels, stelt met veel trots hun tweede album “Shelter” voor. Voor dit album liet Stijn zich inspireren door de overweldigende kracht van de natuur. De natuur als plek om te ontprikkelen, te herbronnen en nieuwe inspiratie te vinden. Met hun plaat “Shelter” probeert Stadlander deze zoektocht naar innerlijke rust tastbaar te maken en te vertalen in hun muziek. Verhalende melodieën en beklijvende harmonie vormen nog steeds het vertrouwde recept. Het is muziek die naar introspectie voert, maar ook het leven wil doen vieren. Muziek die je aandacht opeist, betrokkenheid vraagt, maar je onbezwaard achterlaat.  

Stadlander is Stijn Engels op piano, Bruno Van der Haeghen op tenorsax, Kris Auman op contrabas en Stijn Demuynck op drums.

De Britse folkband The Odd Folk neemt de vlucht vooruit op vlak van ecologisch verantwoord toeren met The Green Tour. Hun plan is om 400 km van de Lage Landen te doorkruisen mét instrumenten, óp niet-elektrische fietsen. Ze krijgen daarbij ook de ondersteuning van Belgisch talent Valerie Van Roey in het voorprogramma. De band, omschreven door de Guardian als “the best folk band you’ve never heard of,” wil daarmee bewijzen dat muziek ook zonder ecologische voetafdruk aan de man gebracht kan worden. Het idee voor The Green Tour ontstond in Frankrijk toen de bandleden daar in de Monts d’Arrée in Bretagne een spontaan concert gaven rond een kampvuur in een lokale camping. “This is the life,” dachten ze, en zo geschiedde. Nu komen ze door de enthousiaste steun van hun fans in België en Nederland – en door de gunstige vlakheid van onze streek – ook naar Gent. Ze willen vertragen en op een manier die in lijn ligt met hun waarden een connectie leggen met de plaatsen die ze aandoen. The Odd Folk is gekend om hun genre-verleggende stijl, theatrale story-telling en hun constant wisselende instrumentatie. Ze hebben al meerdere grote, Europese festivals aangedaan, maar verkiezen desondanks toch de kleinere locaties zoals cafees en Bij’ De Vieze Gasten omdat ze daar het beste hun verhalen kunnen vertellen. Check zeker ook de korte docu How NOT to be in a Band over een vorige toer die ze in een 2PK’tje deden doorheen het VK. Het voorprogramma wordt verzorgd door singer-songwriter en componiste Valerie Van Roey die in 2025 haar debuutalbum Canada uitbrengt, gebaseerd op een 6000 km lange trip door het gelijknamige land. Haar muziek is een intieme mix van folk, klassieke compositie en hedendaagse jazz, met invloeden van Joni Mitchell, Joan Baez, Sam Amidon en Björk.

The Odd Folk

● Morgan Val Baker – vocals, gitaar, viool, mandoline, percussie
● Shelley Macphail – vocals, piano, orgel, ukulele, percussie
● Trevelyan Nichols – vocals, bas, fluit, percussie

Valerie Van Roey

● Valerie Van Roey – Vocals, gitaar

Deze kleutervoorstelling gaat over nog nét geen 4 zijn. Elena Peeters brengt deze kleine wereld tot leven onder leiding van Katrien De Bruycker en Raf Walschaerts. Ben ik jarig?
Morgen.
Morgen?
Morgen.
Wanneer is morgen?
Morgen is één keer slapen. Een kleutervoorstelling van Klein Drama
over nog nét geen 4 zijn… maar wel bijna! Over een cadeau dat nog niet open mag...
maar wel bijna! Extra info:
De voorstelling duurt 40-45 minuten.

tekst en regie: Katrien De Bruycker en Raf Walschaerts
spel: Elena Peeters
muziek: Helder Deploige
kostuums: Nushi Lambreva
tekenwerk: Miep Embrechts

decor: Erwin Van de Put, Fien Neyt, Bart Embrechts

licht: Koen Bellens

advies poppenspel: Joost Van den Branden
productie: Fien Neyt
techniek: Bart De Koster en Bert De Meulenaere

foto's: Olympe Tits

Ashtabiez mengt crossover jazz met Maqam en gebruikt o.a. microtonaliteit. Latitude, hun debuutalbum, bevat composities van de Belgisch-Syrische Yamen Martini en weerspiegelt zijn muzikale reis door de SWANA-regio en Europa.  

Drums: Victor Khaddaj
Keyboard: Kuan Yu Chen
Electric guitar: Thomas Decock
Bass guitar: Mehrad Hezarkhani
Trumpet and flugelhorn: Yamen Martini

HT Roberts is het beu om afgeschilderd te worden als Americana-muzikant. De man is zelfs nog nooit in Amerika geweest. Op zijn nieuw album ‘Achter de wind’ zingt hij daarom volledig in het Gents over de liefde en over spijt, zich afspelend in het toen en het nu. Hij wordt hierin bijgestaan door o.a. Bart Vervaeck, Nils De Caster & Sara De Smedt.  Na 15 platen in het Engels is mijn frank eindelijk gevallen. Ik had het gehad met telkens weer als “Americana” omschreven te worden: op den duur werd er gewoon niet meer geluisterd maar was de reactie: "Ht Roberts? Ah, ja: Americana”. Terwijl ik nooit in Amerika geweest ben en daar ook nooit naar toe wil. Tot een vriend me wees op de zeer natuurlijke manier dat een dialect vloeit: er zit een muziek in die wonderwel past bij mijn soort muziek (en per slot van rekening zingen die amerikanen ook in hun dialect). En dus is er nu een volledig repertoire, en een plaat, in het Gents. Voor een jongen van de Gentse Brugse Puurte was dat een thuiskomen in een taal die altijd de mijne was. Ik blijf wel wie ik ben, dus verwacht geen kolder of goedkoop met een paar typische woorden en uitdrukkingen strooien, maar volwaardige nummers, over de liefde en over spijt, zich afspelend in het toen en het nu... De plaat heet Achter de Wind en is opgenomen met een aantal zeer goede vrienden, die dan ook nog eens zeldzaam goede muzikanten zijn. Ik noem die band de Witte Roave.

De Witte Roave zijn:

Bart Vervaeck op gitaar en pedal steel
Nils De Caster op gitaar en lapsteel
David Broeders op drums
Serge Bakker op bas
Sara De Smedt op piano en orgel.

De eerste CABARETBOM staat op ontploffen. Geen paniek! Gastheer Walter Janssens (regisseur) en gastvrouw Els Degryse (cabaretier) loodsen u veilig door de avond. De artiesten op de revue: Sieber Marly & Mathieu Engels. Telkens 2 artiesten op één avond!
2x40 minuten nieuw en gedurfd cabaret,
Humor en ontroering, verhalen en liedjes, talent en experiment.
Met CABARETBOM wordt uw zondagavond een unieke belevenis.
En zit u op de eerste rij om het nieuwste cabaret van morgen te ontdekken. Sieber Marly  met “Sieber XXY”
In SIEBER XXY onderzoekt Sieber Marly hoe het komt dat hij pas op zijn 40ste de stap naar het vaderschap overwoog. Over het syndroom van Klinefelter, chromosoomafwijking, onvruchtbaarheid, anders zijn en het leven onder de kerktoren van een Vlaams dorp. Gekruid met humor en enkele liedjes begeleid op ukelele. Sieber Marly, een grote vriendelijke reus met een ukelele! Begon zijn professionele carrière als producer in theater en film. Net op tijd voor zijn mid-life crisis maakte hij de switch van achter de schermen naar voor de schermen. Mathieu Engels met “Alle dagen (h)open!”
Bekend van het duo Mathieu& Guillaume, iedere zaterdagochtend op Radio 2 bij de Weekwatchers en ook te zien op CANVAS als muzikale uitsmijter in Wielerclub Wattage. Nu solo! Mathieu, een man met meer dan één fantastisch lied in zijn gitaar en  straffe anekdotes over zijn carrièreswitch als artiest. Een verteller pur sang. Luister en hang aan zijn lippen.  

Tijdens Funky Friday toont divers circustalent van Circusplaneet nieuw werk aan een publiek. Dat kan gaan van vers talent van Circusplaneet die hun rijpend werk tonen tot oude rotten in het vak die een nieuwe show willen uitproberen. Dans, circus, muziek, clownerie, of een mix van dit alles… Alles kan en alles mag. Verwacht je aan een lekker gevarieerde en plezante avond! Voor liefhebbers van tuimelen, touwen en toeren.

Hilde Verbeeck, geliefd en gemist, stierf 35 jaar geleden. Zoon Tim vertelt hun verhaal, een intieme kroniek van liefde, verlies en verborgen pijn. Een ontroerende getuigenis van uitgestelde rouw. Hij laat zich hierin begeleiden door pianiste Laura De Keyser. Hilde Verbeeck,
een dochter, een zus, een vrouw, een moeder
was mooi en slim en grappig.
Hilda Viktorina,
een voorname dame, een diva.
Door velen geliefd en gemist. 35 jaar geleden is ze gestorven.
Toegewijd vertelt zoon Tim hun verhaal. 
Als in een film passeert haar leven,
over drie generaties verspreid.
Een kroniek vol warmte
en verdoken of verzwegen pijn. Want plots is daar die ziekte
die benen en botten breekt.
Keer op keer, val na val.
Tot opstaan niet meer lukt.
Tim is 15 jaar oud dan. 35 jaar later mag Hilde Verbeeck 
weer eventjes ontwaken
in de verzamelde herinneringen van haar zoon. Een dappere getuigenis over uitgestelde rouw.
En een publiek dat Hilda Viktorina mee naar huis kan nemen.

Verhaal en spel: Tim De Keyser
Piano: Laura De Keyser
Regie-advies: Vincent Vandevyvere

Singer-songwriter Arne Leurentop neemt de tijd om muziek te schrijven en uit te brengen. Tussen het bejubelde debuut ‘JUNE’ (2014) en ‘MONEY TIME’ (2019) telden vijf jaren. Ook de derde plaat ‘STILL.’ (2024) komt er na een pauze van vijf jaar. Sneller hoeft niet. Verdieping, verstilling en vernuft staan centraal. Met ‘STILL.’ schrijft Arne zijn meest persoonlijke plaat. Zijn wereld werd danig door elkaar geschud toen zijn twee beste vrienden kort na elkaar plots stierven. In een poging om dit verlies een plek te geven, begon hij te schrijven. Hij probeerde zijn emoties te verklanken. Op zoek naar de essentie, de fundamenten van ons bestaan en in de wetenschap dat muziek kan troosten. Het resultaat klinkt alsof Andy Shauf een plaat van Neil Finn heeft geproducet nadat ze naar ‘Sky Blue Sky’ van Wilco en ‘Darling Arithmetic’ van Villagers hebben geluisterd. Live laat Arne Leurentop (zang, gitaar, orgel) zich omringen door Jan Dhaene (Ansatz Der Machine) op drums, Maarten Flamand (The Antler King, Flat Earth Society) op gitaar en Tim Vandenbergh (The Colorist Orchestra, SunSunSun) op bas.

Derek & the Dirt bestaat sinds 1989. Nu gaan ze de hort op met een nieuwe vinylplaat FASTER die terug doet denken aan de eerste Dirtplaat. Pure onversneden rock ’n roll. Ze scoorden meteen een grote hit met het lied ‘Oh by the way’ op hun titelloos debuutalbum in 1989. Alle radiostations draaiden hun muziek en ze speelden in alle zalen en op alle festivals. Ze bouwden een heel goeie live-reputatie op. Na vier albums waarvan drie voor EMI Belgium splitte de band echter eind 1993. In 2017 namen ze de draad weer op met het album ‘All today’s words’ en speelden een reeks clubconcerten en enkele festivals. Dit jaar volgde hun nieuwe plaat FASTER.

Derek: zang en gitaar
Pim Wolf: gitaar
Peter De Bosschere: drums
Philippe De Vuyst: bas

Farfar is een veelzijdige Mediterranean Jazz-band uit Antwerpen die je meeneemt op een unieke muzikale ontdekkingstocht. Hun songs schommelen elegant tussen dromerige fantasieën en opzwepende dansritmes. Voor de release van hun debuutalbum 'Calima' eind 2022, wisten ze daarmee twee keer AMOR (De Roma) uit te verkopen.   Farfar werd voorgesteld door Olav Grondelaers in het programma 'Music Matters' op Klara, en Michaël Robberechts interviewde hen over hun debuut op 'Time Out' op Radio 1. Na de release oogstte het album lovende kritieken en werd het zelfs bekroond als 'beste album' op de Belgian Worldwide Music Awards. In 2023 maakte Farfar ook deel uit van de selectie van Sound Track (vi.be). Farfar speelde in 2024 niet enkel in Vlaamse zalen, maar tourde ook twee weken door China met shows in Nanjing en Shanghai. Hun tweede album komt uit in april 2025.  "Het fijne vijftal Farfar levert hier een album af waarop hoogwaardig en met uiterst fijngevoelige precisie wordt gemusiceerd." – Luminous Dash "Wat Farfar hier aflevert, is veel meer dan een visitekaartje. Het is een indrukwekkend werkstuk van vijf begeesterde en talentvolle muzikanten van de soort dat je er maar zelden eentje te horen krijgt" – Enola “Prachtige Muziek” – Michaël Robberechts (Radio 1)

‘Bakkes Houden’ is een revolutionaire nieuwe comedy-avond, ontsproten uit het brein van Sergej Lopouchanski. De Russisch-Belgische comedian en acteur maakte furore met zijn debuut ‘Van Rusland met Liefde’ en met ondertussen 9 jaar op de teller in de comedywereld, wou hij het hele idee van de ‘klassieke comedyavond’ eens overhoop gooien. Hij komt met een panel van comedy-experten en geeft beginnende talenten de kans om 90 seconden lang het beste van zichzelf te laten zien. Het panel geeft dan feedback over de humor en interviewt hen over hun leven. Een avond vol onvoorspelbare chaos, de Vieze Gasten waardig.

Nele doet te veel haar best. Al heel haar leven lang is een braaf kindje, ze heeft altijd goeie punten op haar rapport en eet alle groentjes van haar bord. Maar ze is constant overspannen en bovendien doodmoe. Het moet maar eens gedaan zijn, ze wordt veertig, ze is hier te oud voor. Tijd om, eindelijk, een stout kindje te worden. “Mijn Best” is de eerste solo voorstelling van Nele Needs A Holiday, met nieuwe nummers en veel te lange bindteksten. Voelt u zich soms de enige loser op deze planeet? Geen nood, Nele is hier om u te troosten met een rits herkenbare liedjes vol zelfrelativering. Bitterzoet smaakte nooit eerder zo goed. "intrigerende en ontwapenende liedjes." (Juryrapport Humo's Rock Rally) "Lang geleden dat wij nog eens met zo’n gelukzalige glimlach op ons gezicht een concert buiten kwamen als bij Nele. (...) De muziek klonk bijzonder fris en de teksten waren bij momenten niet alleen om je te bescheuren van het lachen, ze staken ook vol, soms hoogst absurde, maar altijd zeer fijne en spitsvondige trouvailles. Van den Broeck deed tegen alle geldende regels in, compromisloos haar eigen zin en dat was een plezier om te zien en te horen. Dit was er echt vlam op, Nele is eerlijk en echt." (TAZette) "Nele versmelt flair, sarcasme en herkenbaarheid tot sprankelend cabaret.” (Juryrapport Theater Aan Zee)

Een voorstelling van Nele Needs A Holiday met steun van de Vlaamse Gemeenschapscommissie
Met: Nele Van den Broeck
Scenografie: Elias Vandenbroucke
Techniek: Sil Verdickt  & Jamison Van den Driessche
Coach: Karlien Torfs

Tourneeplanning: koortzz.be 
Met steun van de VGC
Au Kalme vzw, Tristero vzw, GC De Zeyp, GC De Linde, GC De Platoo en GC Essegem

Een rondtrekkende Medicine Show, een Nederlandstalig concert. Krachten bundelend. Poëziemuziek die commedia dell’arte met schoonheid verbindt. Met Mauro Pawlowski, Leen Diependaele en Peter Holvoet-Hanssen. De steeds schrikbarender Reus Goleman rukt verder op. Drie troubadours gaan hem tegemoet, enkel gewapend met de zinderende zang en de in trance brengende muziek-composities van Mauro Pawlowski en electronica-artieste Leen Diependaele, in combinatie met de unieke, zing-zeggende verzen van dichter Peter Holvoet-Hanssen. Dit P oëzie-M uziek Labo (P eter H.-H., M auro en L een ‘Samowar’ Diependaele) wapent zich met gebalde verbeeldingskracht en neemt met elke song een andere vorm aan. Kunnen de bezwerende liederen en de in vervoering brengende ‘muziekdoosgedichten’ de vernietigende en infiltrerende golem-man even van de wijs brengen? De toestand is hachelijk. Het labo – dat seismografisch contact heeft met de reus – roept de hulp in van uitzonderlijke ‘local heroes’, die alles op het spel zetten. De plaatselijke local hero – eender welke discipline maar authentiek en intens – wordt ingezet om een snaar te raken, om mee het beste van zichzelf te geven in een poging de reus te doen opkijken. Tijdens het optreden zullen de ‘vibes’ gebruikt worden om verbinding te leggen met de reus. Zal Goleman heel even tot stilstand gebracht kunnen worden? Wellicht niet, maar de poging telt. ∇ Peter Holvoet-Hanssen schrijft al langer over Reus Goleman. Voorjaar 2024 bracht hij zijn bijzonder lovend ontvangen apotheose-gedichtenboek uit: GOLEMAN. De teksten van de songs zijn gebaseerd op Peters allermooiste, bezwerende verzen. Leonard Cohen zelve zou tevreden zijn.

Fanfarefans aller lande! Kom samen met ons klinken op 20 jaar Propere Fanfare en de volgende 20 jaar! ’t Wordt natuurlijk weer proper. Een waar fan(fare)feest met een coverwedstrijd van fanfareliedjes door (oud)fanfaristen, een veiling van bijzondere fanfareartefacten, een greep uit 20 jaar proper beeldarchief en als afsluiter een zoals gewoonlijk legendarische, spetterende nieuwjaarsafterparty… Honger, dorst, kou? Ook dat wordt gecovered! Dresscode: kom frisgewassen en fanfare-chique uitgedost…  

Matt T Mahony, artiestennaam van Matti De Rijcke, is één van de vaste waarden in de Gentse muziekscene. Eindelijk is de release van het langverwachte nieuwe album er! ‘Good man blues’ staat voor een zoektocht naar geborgenheid, een zwerftocht op zoek naar een verloren thuisgevoel. Sinds de begindagen van blues- en rootsclub Missy Sippy organiseert hij elke eerste zondag van de maand de ondertussen legendarisch geworden ‘Sunday Sessions’. Als host legt hij steeds het vuur aan de schenen van zijn gasten. Naast de extreem getalenteerde Missy Sippy All Stars stonden er ook reeds heel wat gevestigde namen mee op het podium: Steven De Bruyn, Alan Gevaert, … tot en met Guido Belcanto. Het is ook in deze club dat Matt T de bedreven mondharmonicaspeler Steven Troch leerde kennen. Matt T werd vaste gitarist bij de Steven Troch Band en naast de vele concerten in de benelux wonnen ze eind 2019 de Belgian Blues Challenge. Datzelfde jaar was er ook de release van zijn eigen eerste ep ‘Matt T Mahony : live at Missy Sippy’. De recensies waren lovend : 
"Eerlijke, heerlijke blues waar alvast wij nooit genoeg van kunnen krijgen.” (Luminous Dash)
"Five songs, one word... Amazing!" (Rootsville), 
“Matt T Mahony zingt en raakt de snaren zoals de grote jongens dat doen.” (Jazz & Mo’) Eindelijk is de release van het langverwachte nieuwe album er! ‘Good man blues’ staat voor een zoektocht naar geborgenheid, een zwerftocht op zoek naar een verloren thuisgevoel. Het artwork werd gemaakt door Mark Schmeitz (voormalig Toykyo gebaseerd ontwerper). Hij haalde inspiratie uit een van de lievelingsfilms van Matt T Mahony, ‘Paris, Texas’, van Wim Wenders. In een melancholische bui werp je je ogen op een dor landschap waarbij de verzengende hitte je doet afvragen of het realiteit is of eerder een reflectie of schaduw van iets anders.   De muziek weerspiegelt dit gevoel prima. Een in blues druipende gitaar, snijdende mondharmonica, diepe grooves bij de bas en exotische ritmes in de drums geven de basis voor de songs van Matt T Mahony. Je hoort een duidelijke fundering van bluestraditie maar ook wilde organische improvisaties die eerder aanleunen bij Jazz. Je hoort de frisse vernieuwende wind die door het blueslandschap raast. Het is alsof El Fish herboren is samengesmolten met Dans Dans een reïncarnatie heeft gevormd! Of Marc Ribot die The Black Keys onder zijn vleugels neemt. 

Tijdens de langste nacht van het jaar organiseren The Boat Band en Free the Folk een grote feestelijke jamsessie om het jaar af te sluiten. Open voor muzikanten én beeldend kunstenaars. Goesting om mee te doen? Het wordt een open jam met deelnemers uit de 4 windstreken. We focussen op de cross-over met visual arts. Naast muzikanten zoeken we namelijk 8 beeldend kunstenaars om live een grafische partituur te ontwerpen waarop de muzikanten kunnen jammen via de overhead projector, beamer of live met lichtbak, graffiti spuitbus of penseel! Tijdens de pauze zorgt een special guest voor vuurspektakel. Muzikanten Thomas Noël, John Snauwaert en Giovanni Barcella leiden alles in goede banen. Goesting om mee te doen als muzikant of wil je komen luisteren? Schrijf gratis in via de ticketlink hierboven (of kom de avond zelf gewoon af). Goesting om mee te doen als beeldend kunstenaar? Laat dan iets weten aan Thomas (info@frontiera.be) of An (an@muziekmozaiek.be) en we spreken concreet met je af.  

Een initiatief van Frontiera, Muziekmozaïek & Bij’ De Vieze Gasten.